สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลัก ๆ ในงานวิจัยและพัฒนายา โดยเฉพาะในการสังเคราะห์ยารักษาใหม่ ๆ โครงสร้างสไปโรไซคลิกที่ไม่เหมือนใครทำให้เป็นบล็อกก่อสร้างที่มีคุณค่าสำหรับการออกแบบโมเลกุลที่มีคุณสมบัติบำบัดที่เป็นไปได้ โดยเฉพาะในสาขาของความผิดปกติของระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) นักวิจัยมักสำรวจการใช้ในการสร้างสารประกอบที่เล็งเป้าไปที่ตัวรับหรือเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับภาวะทางระบบประสาท เช่น ความวิตกกังวล ภาวะซึมเศร้า หรือโรคเสื่อมถอยของระบบประสาท นอกจากนี้ คุณสมบัติทางเคมีของมันยังช่วยให้สามารถทำการฟังก์ชันนาไลเซชันเพิ่มเติมได้ ซึ่งช่วยให้พัฒนาโมเลกุลยาที่ซับซ้อนและมีเป้าหมายเฉพาะเจาะจงมากขึ้น การประยุกต์ใช้นั้นส่วนใหญ่จำกัดอยู่ในห้องปฏิบัติการ ที่ซึ่งมันทำหน้าที่เป็นตัวกลางสำคัญในโครงการเคมียารักษา