สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในการวิจัยและพัฒนายา โดยเฉพาะในการสังเคราะห์ตัวแทนบำบัดที่ใหม่ โครงสร้างของมันมีความน่าสนใจในการออกแบบโมเลกุลที่มุ่งเป้าไปที่ระบบประสาทส่วนกลาง ซึ่งอาจทำหน้าที่เป็นตัวปรับสำหรับตัวรับหรือเอนไซม์เฉพาะที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติทางระบบประสาท นอกจากนี้ ยังทำหน้าที่เป็นตัวกลางสำคัญในการผลิตสารประกอบที่มีศักยภาพในการรักษาโรคเช่น ภาวะซึมเศร้า ความวิตกกังวล หรืออาการปวดเรื้อรัง โครงสร้างสไปโรไซคลิกที่ไม่เหมือนใครทำให้มันเป็นโครงสร้างพื้นฐานที่มีค่าในการค้นพบยา ช่วยให้สามารถสำรวจกิจกรรมทางชีวภาพที่หลากหลายและปรับปรุงประสิทธิภาพและความเลือกสรรของยา