สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในสาขาเคมีทางการแพทย์ โดยทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลที่ออกฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาต่างๆ โครงสร้างของมันมีคุณค่าอย่างยิ่งในการพัฒนาสารประกอบที่เล็งเป้าไปยังความผิดปกติของระบบประสาทส่วนกลาง เช่น โรควิตกกังวล โรคซึมเศร้า และโรคจิตเภท โครงสร้างสไปโรไซคลิกอินโดล-ไพเพอรีดีนมักถูกสำรวจเนื่องจากศักยภาพในการโต้ตอบกับตัวรับสื่อประสาท รวมถึงตัวรับเซโรโทนินและโดพามีน ทำให้เป็นโครงสร้างพื้นฐานที่หลากหลายสำหรับการค้นพบยา นอกจากนี้ ยังมีการศึกษาบทบาทของมันในการสร้างยาใหม่สำหรับการจัดการอาการปวดและโรคเสื่อมถอยของระบบประสาท เนื่องจากความสามารถในการปรับเปลี่ยนเส้นทางชีวภาพเฉพาะ นักวิจัยยังศึกษาอนุพันธ์ของมันสำหรับคุณสมบัติต้านมะเร็ง โดยเฉพาะในการเล็งเป้าไปยังเอนไซม์หรือโปรตีนเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับการเจริญเติบโตและการแพร่กระจายของเนื้องอก อย่างไรก็ตาม การใช้งานยังอยู่ในขั้นตอนการทดลองและวิจัยทางคลินิก เพื่อยืนยันประสิทธิภาพและความปลอดภัยก่อนนำไปใช้จริงในทางการแพทย์