สารเคมีนี้ถูกนำมาใช้หลักในการพัฒนาสารประกอบทางเภสัชภัณฑ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฐานะสารกลางสำคัญในการสังเคราะห์ยาที่มุ่งเป้าไปยังภาวะทางระบบประสาทและภาวะอักเสบ โครงสร้างสไปโรไซคลิกที่เป็นเอกลักษณ์ของมันทำให้มีคุณค่าในการสร้างโมเลกุลที่มีความสัมพันธ์ในการจับกับเป้าหมายทางชีวภาพที่เฉพาะเจาะจงและความเลือกสรรที่เพิ่มขึ้น มันมักถูกนำมาใช้ในการวิจัยที่มุ่งเน้นการออกแบบตัวยับยั้งเอนไซม์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวข้องกับเส้นทางที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบหรือการเสื่อมของระบบประสาท นอกจากนี้ คุณสมบัติโครงสร้างของมันยังมีส่วนช่วยในการใช้ในเคมียารักษาเพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพของยาและคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ นักวิจัยยังสำรวจศักยภาพของมันในการพัฒนาตัวแทนบำบัดใหม่สำหรับภาวะเช่นอาการปวดเรื้อรัง โรคภูมิต้านตนเอง และมะเร็งบางประเภท