สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในสาขาเคมีเภสัชกรรมและการพัฒนายา โดยทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลที่มีกิจกรรมทางชีวภาพต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสารที่มุ่งเป้าไปที่การยับยั้งเอนไซม์หรือการปรับเปลี่ยนตัวรับ สตรักเจอร์แบบสไปโรไซคลิกของมันทำให้เป็นโครงสร้างพื้นฐานที่มีคุณค่าสำหรับการออกแบบสารประกอบที่มีศักยภาพในการบำบัด เช่น ยาต้านการอักเสบ ยาต้านไวรัส หรือยาต้านมะเร็ง นอกจากนี้ ยังมีการสำรวจการนำมาใช้ในการพัฒนายาใหม่เนื่องจากความสามารถในการเพิ่มความเสถียรและการดูดซึมของยา นักวิจัยยังศึกษาบทบาทของมันในการสร้างโปรดรัก ซึ่งสามารถปรับเปลี่ยนเพื่อปรับปรุงการส่งยาและประสิทธิภาพของส่วนประกอบยาสำคัญ