ใช้เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์ยาที่มีโครงสร้างแบบสไปโรไซคลิก โดยเฉพาะในกลุ่มยาที่ต้องการความจำเพาะต่อเป้าหมายทางชีวภาพสูง เช่น ยาต้านไวรัส หรือยาแก้ปวดชนิดใหม่ โครงสร้างที่มีศูนย์ไม่สมมาตรหลายตำแหน่งช่วยเพิ่มความสามารถในการจับกับโปรตีนเป้าหมายได้อย่างแม่นยำ ทำให้มีประสิทธิภาพและลดผลข้างเคียง นิยมใช้ในงานวิจัยและพัฒนายาในระยะเริ่มต้น โดยเฉพาะในโครงการที่ต้องการควบคุมสเตอริโอเคมีของโมเลกุลเป้าหมาย