ใช้ในกระบวนการสังเคราะห์สารประกอบทางเภสัชกรรม โดยทำหน้าที่เป็นตัวตั้งต้นหรือสารตัวกลางในการสร้างสารที่มีโครงสร้างไซโคลเพนเทนและไพริโดน ซึ่งมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นยารักษาโรคทางระบบประสาท เช่น ยารักษาภาวะซึมเศร้า วิตกกังวล หรือโรคพาร์กินสัน นอกจากนี้ยังถูกใช้ในการวิจัยและพัฒนาโมเลกุลใหม่ที่ต้องการความจำเพาะต่อตัวรับในสมอง เนื่องจากโครงสร้างที่เป็นสไปโรทำให้มีรูปร่างสามมิติที่เหมาะสมในการจับกับโปรตีนเป้าหมาย