ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะในการพัฒนายาในระบบประสาทส่วนกลาง โครงสร้างสไปโรไซคลิกและหน้าที่ของไนโตรเจนทำให้มีคุณค่าในการออกแบบสารประกอบที่มีความเสถียรทางเมแทบอลิซึมที่ดีขึ้นและความเลือกสรรของตัวรับ ใช้อย่างแพร่หลายในเคมียารักษาโรคสำหรับการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-ฤทธิ์ทางชีวภาพ (SAR) โดยเฉพาะในโครงการที่มุ่งเป้าไปยังความผิดปกติทางระบบประสาท เช่น ภาวะซึมเศร้า ความวิตกกังวล และการเสพติด นอกจากนี้ยังใช้ในการเตรียมลิแกนด์ใหม่สำหรับตัวรับสารสื่อประสาทเนื่องจากความแข็งตัวเชิงโครงสร้างและคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ที่เหมาะสม