ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ตัวยับยั้งคินาสเลือกสรร (selective kinase inhibitors) โดยเฉพาะสำหรับการพัฒนายารักษาโรคอักเสบและมะเร็งบางชนิด เนื่องจากสามารถปรับเปลี่ยนเส้นทางส่งสัญญาณเฉพาะเจาะจงได้ โครงสร้างสไปโรไซคลิกช่วยเพิ่มความเลือกสรรในการจับและความเสถียรทางเมแทบอลิซึม ทำให้เหมาะสำหรับการปรับปรุงยาต้นแบบ นอกจากนี้ ยังมีการศึกษาการออกแบบยาสำหรับระบบประสาทส่วนกลาง เนื่องจากมีคุณสมบัติการละลายดีและสามารถทะลุเกราะเลือด-สมองได้ โดยโครงสร้าง triaza-spiro[3.4]octane พร้อมกลุ่มฟังก์ชันลักตามที่ตำแหน่ง 6 ช่วยเสริมสมบัติเหล่านี้ นิยมใช้ในการคัดเลือกสารต้นแบบสำหรับยารักษาโรคทางระบบประสาท เช่น โรคซึมเศร้า วิตกกังวล หรือภาวะสมองเสื่อม รวมถึงงานวิจัยตัวรับเฉพาะ เช่น เซโรโทนินหรือโดพามีน