ใช้เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ยา โดยเฉพาะในการพัฒนายาที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง โครงสร้างสไปโรไซคลิกของมันให้ความแข็งแรงทางโครงสร้าง ซึ่งช่วยเพิ่มความเลือกสรรและความเสถียรทางเมแทบอลิซึมในตัวยาที่เป็นผู้สมัคร พบการใช้งานทั่วไปในการวิจัยตัวปรับตัวรับเซโรโทนินและโดพามีนสำหรับรักษาโรคทางจิตเวช เช่น ภาวะซึมเศร้า สเคอร์โฟรีเนีย และการเสพติด นอกจากนี้ยังถูกสำรวจในการพัฒนายาแก้ปวดเนื่องจากความสัมพันธ์กับตัวรับ opioid ระบบวงแหวนที่หลอมรวมแบบพิเศษทำให้มีคุณค่าในเคมียารักษาโรคสำหรับการปรับปรุงคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์