ใช้เป็นหลักในงานวิจัยเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีกิจกรรมทางชีวภาพ โครงสร้างสไปโรไซคลิกและกรอบที่มีไนโตรเจนทำให้มีคุณค่าต่อการพัฒนายาหรือสารปรับเปลี่ยนตัวรับในระบบประสาทส่วนกลาง โดยเฉพาะตัวรับเซโรโทนินและโดพามีน ได้รับการศึกษาสำหรับการประยุกต์ใช้ในการรักษาความผิดปกติทางระบบประสาท เช่น ภาวะซึมเศร้า ความวิตกกังวล และโรคจิตเภท นอกจากนี้ ความแข็งแรงของโครงสร้างและสเตอรีโอเคมีถูกนำมาใช้ในเคมียารักษาเพื่อเพิ่มความจำเพาะและความเสถียรทางเมแทบอลิซึมในตัวสมัครยา ยังถูกนำมาใช้ในการออกแบบลิแกนด์ใหม่สำหรับตัวรับที่จับคู่กับโปรตีนจี (GPCRs) เนื่องจากคุณสมบัติการจับที่เหมาะสม