สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลัก ๆ ในเคมีทางการแพทย์และการวิจัยเภสัชภัณฑ์เป็นสารกลางในการสังเคราะห์โมเลกุลที่มีกิจกรรมทางชีวภาพ โครงสร้างของมันซึ่งมีระบบสไปโรไซคลิกอินดีน-ไพเพอรีดีน ทำให้มีคุณค่าในการพัฒนาสารประกอบที่เล็งเป้าไปยังความผิดปกติของระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) มันมักถูกใช้ในการออกแบบตัวแทนบำบัดที่มีศักยภาพสำหรับภาวะต่าง ๆ เช่น ความวิตกกังวล ภาวะซึมเศร้า และโรคเสื่อมถอยของระบบประสาท นอกจากนี้ การมีกลุ่มปกป้อง tert-butoxycarbonyl (Boc) ช่วยให้สามารถดัดแปลงอย่างเลือกสรรในกระบวนการสังเคราะห์หลายขั้นตอน ซึ่งเพิ่มประโยชน์ในการค้นพบและพัฒนายา