กลูโคซีรีโบไซด์เป็นกลุ่มของไกลโคสฟิงโกไลปิดที่ประกอบด้วยเซราไมด์เชื่อมต่อกับโมเลกุลกลูโคส ทำหน้าที่เป็นส่วนประกอบสำคัญในเยื่อหุ้มเซลล์และการเมแทบอลิซึมของลิพิด พวกมันมีความสำคัญอย่างยิ่งในบริบทของโรคเกาเชอร์ ซึ่งเป็นโรคสะสมสารในไลโซโซมที่เกิดจากภาวะขาดเอนไซม์กลูโคซีรีโบไซเดส ทำให้เกิดการสะสมของกลูโคซีรีโบไซด์ในเซลล์ของม้าม ตับ และไขกระดูก ส่งผลให้อวัยวะขยายตัว โลหิตจาง และภาวะแทรกซ้อนทางกระดูก ในฐานะสารเคมีสำหรับการวิจัย กลูโคซีรีโบไซด์ (มักสกัดจากแหล่งธรรมชาติเช่นม้ามวัว ซึ่งเกี่ยวข้องกับ 'Gaucher’s spleen') ถูกใช้ในการศึกษาทางชีวเคมีเพื่อตรวจสอบโรคสะสมลิพิด จลนศาสตร์ของเอนไซม์ และการขนส่งในเซลล์ ในด้านการรักษา การบำบัดทดแทนเอนไซม์ (ERT) เกี่ยวข้องกับการให้กลูโคซีรีโบไซเดสที่ผลิตจากยีนเพื่อย่อยสลายกลูโคซีรีโบไซด์ที่สะสม ในขณะที่การบำบัดลดฐาน (SRT) ใช้ตัวยับยั้งเพื่อจำกัดการสังเคราะห์ นอกจากนี้ พวกมันยังทำหน้าที่เป็นตัวบ่งชี้ทางชีวภาพสำหรับการติดตามโรคและในการพัฒนาการรักษาใหม่ๆ ซึ่งเน้นย้ำบทบาทของกลูโคซีรีโบไซด์ในการวิจัยทางชีวการแพทย์และการปฏิบัติทางคลินิก