ใช้ในอุตสาหกรรมเป็นตัวเชื่อมผิว (coupling agent) เพื่อเพิ่มการยึดเกาะระหว่างวัสดุอนินทรีย์ เช่น แก้ว ซิลิกา หรือโลหะ กับวัสดุอินทรีย์ เช่น เรซินหรือพอลิเมอร์ มักนำไปใช้ในสี สารเคลือบ หรือยางซิลิโคนเพื่อปรับปรุงความทนทานและยึดเกาะที่ดีขึ้น

นิยมใช้ในกระบวนการผลิตวัสดุคอมโพสิต โดยทำหน้าที่ผูกพันระหว่างเส้นใยแก้วกับแมทริกซ์พอลิเมอร์ ช่วยเพิ่มความแข็งแรงและอายุการใช้งานของผลิตภัณฑ์

นอกจากนี้ยังใช้เป็นตัวปรับปรุงผิวในนาโนแมททีเรียล เช่น ซิลิกาเจลหรืออนุภาคโลหะนาโน เพื่อให้สามารถกระจายตัวได้ดีในตัวทำละลายอินทรีย์ และใช้ในเซ็นเซอร์เคมีที่ต้องการหมู่ซัลฟ์ไฮดริล (-SH) บนพื้นผิวสำหรับการจับสารเป้าหมาย