สารเคมีนี้ถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลายในฐานะสารเชื่อมโยงในการปรับปรุงพื้นผิวของวัสดุ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการเพิ่มการยึดเกาะระหว่างพอลิเมอร์อินทรีย์และพื้นผิวอนินทรีย์ ถูกนำไปใช้ในการผลิตคอมโพสิต เคลือบผิว และกาว ซึ่งช่วยปรับปรุงความแข็งแรงของการยึดเกาะและความทนทานของผลิตภัณฑ์สุดท้าย นอกจากนี้ ยังถูกนำไปใช้ในการปรับแต่งนาโนอนุภาคซิลิกา ทำให้เข้ากันได้กับเมทริกซ์อินทรีย์ต่างๆ สำหรับการประยุกต์ใช้ในวัสดุขั้นสูง ในสาขาเทคโนโลยีชีวภาพ มันทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อมโยงสำหรับการตรึงชีวโมเลกุลบนพื้นผิวของแข็ง ซึ่งช่วยอำนวยความสะดวกในการพัฒนาเซ็นเซอร์ชีวภาพและเครื่องมือวินิจฉัย บทบาทของมันในการส่งเสริมปฏิกิริยาที่อินเตอร์เฟซทำให้มีคุณค่าต่ออุตสาหกรรมต่างๆ เช่น ยานยนต์ อิเล็กทรอนิกส์ และอุปกรณ์การแพทย์