เคมีภัณฑ์นี้ถูกใช้อย่างแพร่หลายเป็นสารจับคู่ (coupling agent) ในการผลิตวัสดุคอมโพสิต โดยเฉพาะในอุตสาหกรรมเส้นใยแก้วและพลาสติกที่เติมแร่ธาตุ ช่วยเพิ่มการยึดเกาะระหว่างโพลิเมอร์อินทรีย์และพื้นผิวอนินทรีย์ ปรับปรุงคุณสมบัติทางกลและความทนทานของผลิตภัณฑ์สุดท้าย นอกจากนี้ยังใช้ในสารเคลือบและกาวเพื่อเพิ่มความแข็งแรงในการยึดติดและความต้านทานต่อความชื้น รวมถึงทำหน้าที่เป็นตัวปรับเปลี่ยนพื้นผิวในการผลิตยางและอีลาสโตเมอร์ ให้การกระจายตัวของสารเติมที่ดีขึ้นและประสิทธิภาพที่เพิ่มขึ้น ความหลากหลายทำให้มีคุณค่าในแอปพลิเคชันอุตสาหกรรมต่างๆ เช่น อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ยานยนต์ และการก่อสร้าง ที่ต้องการความเข้ากันได้ของวัสดุและประสิทธิภาพที่ปรับปรุง