ใช้ในงานวิจัยทางจิตวิทยาและประสาทวิทยาเพื่อศึกษาผลกระทบต่อระบบประสาทส่วนกลาง โดยเฉพาะการสำรวจกลไกของสารฮัลลูซิโนเจนที่มีผลต่อตัวรับเซโรโทนินในสมอง นิยมใช้ในปริมาณต่ำเพื่อสังเกตการเปลี่ยนแปลงด้านการรับรู้ สภาพอารมณ์ และการรับรู้เชิงเวลาในผู้เข้าร่วมทดลอง ยังไม่มีการใช้งานทางการแพทย์ที่ได้รับการอนุมัติ และถือเป็นสารควบคุมในหลายประเทศเนื่องจากศักยภาพในการใช้ในทางที่ผิดและผลข้างเคียงที่อาจเกิดขึ้น