ใช้หลัก ๆ ในงานวิจัยเป็นตัวยับยั้งที่แรงต่อตัวรับเซโรโทนิน โดยเฉพาะชนิดย่อย 5-HT2A และ 5-HT2C ความสัมพันธ์สูงกับตัวรับเหล่านี้ทำให้มีคุณค่าในการศึกษาบทบาทของการส่งสัญญาณเซโรโทนินในการควบคุมอารมณ์ การรับรู้ และความผิดปกติทางพฤติกรรมประสาท ได้รับการใช้ในรูปแบบที่มีรังสีเพื่อทำแผนที่การกระจายตัวรับในเนื้อเยื่อสมอง ช่วยในการพัฒนายาจิตเวช เนื่องจากความจำเพาะของโครงสร้าง จึงใช้เป็นสารอ้างอิงในงานทดสอบเภสัชวิทยาเพื่อประเมินการจับตัวรับและกิจกรรมการทำงาน ไม่ได้ตั้งใจสำหรับการใช้บำบัด