ใช้เป็นสารตั้งต้นหลักในการสังเคราะห์ยาแก้แพ้กลุ่มรุ่นที่สอง เช่น เซติริซีน และเลโวเซติริซีน ซึ่งเป็นตัวยับยั้งตัวรับ H1 ที่มีประสิทธิภาพต่อปฏิกิริยาแพ้โดยมีผลข้างเคียงทางระบบประสาทน้อย โครงสร้างประกอบด้วยวงแหวนพิเพอร์อซีนที่ถูกแทนที่ด้วยกลุ่ม (4-คลอโรฟีนิล)(ฟีนิล)เมทิล และห่วงโซ่อีเทนอล ช่วยให้สามารถปรับแต่งเพิ่มเติมเพื่อเพิ่มความเลือกสรรของตัวรับและคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ นอกจากนี้ยังใช้ในงานวิจัยเพื่อพัฒนายาแก้แพ้พื้นฐานพิเพอร์อซีนชนิดใหม่ที่มุ่งเป้าไปยังการตอบสนองที่เกิดจากฮิสตามีน