เปปไทด์นี้ใช้หลักในการวิจัยทางประสาทวิทยาศาสตร์เพื่อศึกษาการปรับตัวของซินแนปติก (synaptic plasticity) และการก่อตัวของความทรงจำ มันถูกออกแบบมาเพื่อรบกวนกระบวนการนำตัวรับ AMPA เข้าสู่เซลล์ (internalization) โดยเฉพาะหน่วยย่อย GluA2 ซึ่งมีบทบาทสำคัญในกระบวนการซึมเศร้ายาวนาน (long-term depression: LTD) ในสมอง โดยการยับยั้งกระบวนการนี้ ช่วยให้นักวิจัยเข้าใจกลไกที่อยู่เบื้องหลังการเรียนรู้และความทรงจำ นอกจากนี้ ยังถูกนำมาใช้ในการศึกษาที่มุ่งเน้นโรคทางระบบประสาท เช่น โรคอัลไซเมอร์ ซึ่งการทำงานผิดปกติของซินแนปติกเป็นลักษณะสำคัญ การประยุกต์ใช้ของมันให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับเป้าหมายการรักษาที่เป็นไปได้สำหรับความบกพร่องทางความรู้ความเข้าใจ