ใช้ในงานวิจัยและพัฒนาทางด้านชีวเภสัชภัณฑ์ โดยเฉพาะในการศึกษาบทบาทของไซโตไคน์ TGF-β1 ซึ่งเกี่ยวข้องกับกระบวนการอักเสบ ภูมิคุ้มกัน และการเกิดเนื้องอก นิยมใช้เป็นตัวควบคุมบวกในเทคนิคการตรวจวัดโปรตีน เช่น ELISA, Western blot หรือการตรวจสอบด้วยภูมิคุ้มกัน (immunohistochemistry) เพื่อยืนยันความเฉพาะเจาะจงของแอนติบอดีตัวอื่นๆ หรือประเมินประสิทธิภาพของสารยับยั้ง TGF-β1 ใหม่ๆ นอกจากนี้ยังใช้ในการศึกษาโมเดลโรคในสัตว์ทดลองที่เกี่ยวข้องกับการกระตุ้นของ TGF-β1 เช่น โรคพังผืดในอวัยวะ มะเร็ง หรือโรคภูมิคุ้มกันบกพร่อง