สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในการวิจัยและพัฒนายาเนื่องจากศักยภาพในการเป็นส่วนประกอบพื้นฐานสำหรับการสังเคราะห์โมเลกุลที่มีกิจกรรมทางชีวภาพ มันทำหน้าที่เป็นตัวกลางสำคัญในการสร้างอนุพันธ์ควีนาโซลีนต่างๆ ซึ่งเป็นที่รู้จักในคุณสมบัติทางบำบัดรักษา อนุพันธ์เหล่านี้มักถูกสำรวจสำหรับกิจกรรมต้านมะเร็ง ต้านจุลชีพ และต้านการอักเสบ นอกจากนี้ ยังถูกใช้ในการสังเคราะห์อินทรีย์เพื่อพัฒนาสารประกอบที่มีศักยภาพในการประยุกต์ใช้ด้านเคมียารักษา โดยเฉพาะในการออกแบบตัวยับยั้งสำหรับเอนไซม์หรือตัวรับเฉพาะ โครงสร้างที่มีอะตอมโบรมีนช่วยให้สามารถปรับเปลี่ยนทางเคมีเพิ่มเติมได้ ทำให้เป็นสารเคมีที่ยืดหยุ่นในการค้นพบยา