ใช้ในงานวิจัยเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ตัวยับยั้งไทโรซีนไคเนส โดยเฉพาะที่มุ่งเป้าไปยัง EGFR (epidermal growth factor receptor) สำหรับการบำบัดมะเร็ง โครงสร้างของมันช่วยให้สามารถดัดแปลงอย่างเลือกสรรเพื่อเพิ่มความสามารถในการจับและปรับปรุงความเสถียรทางเมแทบอลิซึมในตัวยาที่เป็นผู้สมัคร ใช้กันอย่างแพร่หลายในการพัฒนายาต้านมะเร็งเนื่องจากความสามารถในการสนับสนุนการยับยั้งการขยายตัวของเซลล์มะเร็งอย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ยังนำมาใช้ในงานศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและกิจกรรม (SAR) เพื่อปรับปรุงยาที่มีฐานควินาโซลีน