สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในสาขาเคมีเภสัชและการพัฒนายา โดยทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลที่ biologically active ต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งโมเลกุลที่เล็งเป้าไปยังโปรตีนไคเนส คุณสมบัติทางโครงสร้างของมันทำให้มีคุณค่าต่อการออกแบบตัวยับยั้งที่สามารถปรับเปลี่ยนกิจกรรมของไคเนส ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญในการรักษาโรคต่างๆ เช่น มะเร็ง โรคอักเสบ และโรคภูมิต้านตนเอง นอกจากนี้ ยังมีการสำรวจในการพัฒนายาโมเลกุลเล็ก เนื่องจากศักยภาพในการโต้ตอบกับตำแหน่งยึดเกาะของเอนไซม์เฉพาะ นักวิจัยยังศึกษาบทบาทของมันในการสร้างสารประกอบที่มีคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ที่ดีขึ้น เช่น การดูดซึมทางชีวภาพที่เพิ่มขึ้นและความเสถียรทางเมแทบอลิซึม