สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในการวิจัยทางเภสัชกรรมในฐานะสารกลางสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลที่ออกฤทธิ์ทางชีวภาพต่างๆ มันมีบทบาทสำคัญในการพัฒนายาระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) โดยเฉพาะยาที่มุ่งเป้าไปยังความผิดปกติทางระบบประสาท เช่น ภาวะซึมเศร้า วิตกกังวล และโรคพาร์กินสัน คุณสมบัติทางโครงสร้างของมันทำให้มีคุณค่าในการปรับเปลี่ยนกิจกรรมของตัวรับ โดยเฉพาะในการออกแบบตัวยับยั้งการดูดซึมเซโรโทนินแบบเลือกเฉพาะ (SSRIs) และตัวกระตุ้นโดพามีน นอกจากนี้ ยังมีการสำรวจในการสร้างสารประกอบใหม่สำหรับการจัดการความเจ็บปวดและการบำบัดเพื่อเสริมสร้างการรับรู้ จุดเด่นด้านความหลากหลายในเคมียารักษาโรคเน้นย้ำถึงความสำคัญของมันในการส่งเสริมการค้นพบยาและนวัตกรรมทางบำบัด