ใช้ในกระบวนการสังเคราะห์ทางเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นหลักสำหรับพัฒนาโมเลกุลชีวภาพที่มีฤทธิ์ โดยเฉพาะในการผลิตยาที่มีฟลูออรีน โครงสร้างที่มีทั้งหมู่อะมีนที่ได้รับการป้องกัน (กลุ่ม Boc) และวงแหวนพิร์โรลิดีนที่ฟลูออรีน ทำให้มีคุณค่าต่อการสร้างสารประกอบที่มีไนโตรเจนซับซ้อน ซึ่งมีเสถียรภาพทางเมแทบอลิซึมที่ดีขึ้นและความสามารถในการจับคู่ที่สูงขึ้น ใช้กันทั่วไปในเคมียารักษาโรคสำหรับการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-ฤทธิ์ทางเภสัชวิทยา (SAR) โดยเฉพาะในยาแก้ระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) และตัวยับยั้งโปรติเอส หน้าที่หลักของแอลกอฮอล์ช่วยให้สามารถดัดแปลงเพิ่มเติมได้ สนับสนุนปฏิกิริยาการจับคู่หรือการติดตั้งลิงเกอร์ในการออกแบบโปรดรักและการบำบัดแบบกำหนดเป้าหมาย