สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในสาขาเคมีทางการแพทย์ในฐานะตัวกลางสำคัญในการสังเคราะห์ยาต่างๆ โครงสร้างของมัน ซึ่งประกอบด้วยวงแหวนไพโรลและกลุ่มเมทอกซิฟีนิล ทำให้เป็นส่วนประกอบที่มีคุณค่าสำหรับการพัฒนาสารประกอบที่มีศักยภาพทางชีวภาพ มันมักถูกนำไปสำรวจในการออกแบบยาที่มุ่งเป้าไปยังการอักเสบ ความเจ็บปวด หรือสาขาการบำบัดอื่นๆ เนื่องจากความสามารถในการโต้ตอบกับเอนไซม์หรือตัวรับเฉพาะ นอกจากนี้ ยังอาจถูกใช้ในการวิจัยเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและกิจกรรม (SAR) เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและความเลือกสรรของผู้สมัครยา การประยุกต์ใช้นี้ยังขยายไปสู่การพัฒนา agrochemicals ใหม่ๆ โดยสามารถทำหน้าที่เป็นสารตั้งต้นสำหรับสารประกอบที่มีคุณสมบัติกำจัดศัตรูพืชหรือกำจัดวัชพืช