สารเคมีนี้ใช้หลักในการสังเคราะห์อินทรีย์ โดยทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการผลิตสารประกอบที่มีฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาต่างๆ โครงสร้างที่มีทั้งวงแหวนไพรโรลและกลุ่มเบนโซอิล (4-เมทิล) ทำให้มีคุณค่าอย่างยิ่งในการพัฒนาโมเลกุลที่มีศักยภาพในการรักษา นักวิจัยมักนำมาใช้ในการสังเคราะห์ยาใหม่ โดยเฉพาะยาที่ขัดต่อการอักเสบ มะเร็ง หรือโรคทางระบบประสาท นอกจากนี้ กลุ่มกรดคาร์บอกซิลิกช่วยให้สามารถปรับแต่งโครงสร้างเพิ่มเติม เพื่อสร้างอนุพันธ์ที่มีกิจกรรมทางชีวภาพสูงขึ้นหรือคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ที่ดีกว่า สารนี้ยังถูกนำไปสำรวจในสาขาวิทยาศาสตร์วัสดุ สำหรับการพัฒนาเซมิคอนดักเตอร์อินทรีย์หรือวัสดุที่สามารถเรืองแสงได้ เนื่องจากระบบคอนจูเกตในโครงสร้าง