สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในการสังเคราะห์อินทรีย์ในฐานะสารกลางสำคัญสำหรับการพัฒนาโครงสร้างเคมีที่ซับซ้อนมากขึ้น มักถูกใช้ในการสังเคราะห์สารประกอบเฮเทอโรไซคลิก โดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับอนุพันธ์ไพโรล ซึ่งมีความสำคัญอย่างมากในการวิจัยเภสัชกรรม กลุ่มเอทิลเอสเตอร์ในโมเลกุลทำให้เป็นบล็อกก่อสร้างที่หลากหลายสำหรับการดัดแปลงเคมีเพิ่มเติม สามารถสร้างสารประกอบที่มีกิจกรรมทางชีวภาพที่เป็นไปได้ นอกจากนี้ อาจถูกใช้ในการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) เพื่อออกแบบและปรับปรุงยาตัวสมัคร ส่วนประกอบฟีนิลและไพโรลของมันมีส่วนช่วยในการประยุกต์ใช้ในการพัฒนาวัสดุที่มีคุณสมบัติอิเล็กทรอนิกส์ที่เป็นเอกลักษณ์ เช่น เซมิคอนดักเตอร์อินทรีย์หรือไดโอดเรืองแสง (OLEDs)