สารเคมีนี้ใช้หลักในการสังเคราะห์อินทรีย์เป็นส่วนประกอบพื้นฐานสำหรับโมเลกุลที่ซับซ้อนมากขึ้น ทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการพัฒนายา โดยเฉพาะในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีกิจกรรมทางชีวภาพที่เป็นไปได้ โครงสร้างแกนไพโรลทำให้มีคุณค่าต่อการสร้างสารประกอบเฮเทอโรไซคลิก ซึ่งมักถูกสำรวจเพื่อคุณสมบัติทางรักษา นอกจากนี้ ยังใช้ในสถานที่วิจัยเพื่อศึกษาการตอบสนองทางเคมีที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มฟังก์ชันไซยาโนและเอสเทอร์ ช่วยในการพัฒนากระบวนการเคมีใหม่ๆ การประยุกต์ใช้ยังขยายไปสู่ด้านวิทยาศาสตร์วัสดุ ที่ซึ่งอาจนำไปรวมในการออกแบบวัสดุฟังก์ชันที่มีคุณสมบัติทางอิเล็กทรอนิกส์หรือเลนส์เฉพาะ