สารนี้มีการใช้งานหลักในด้านเคมียารักษาและการวิจัยเภสัชภัณฑ์ โดยทำหน้าที่เป็นสารกลางหรือส่วนประกอบหลักในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีกิจกรรมทางชีวภาพหลากหลาย โครงสร้างของมันซึ่งมีกลุ่มไพเพอร์ราซีนและไพริมิดีน ทำให้มีคุณค่าในการออกแบบโมเลกุลที่โต้ตอบกับเป้าหมายทางชีวภาพเฉพาะ เช่น ตัวรับหรือเอนไซม์ มันมักถูกสำรวจในการพัฒนายาเพื่อบำบัดที่อาจใช้ได้ โดยเฉพาะสำหรับโรคทางระบบประสาท มะเร็ง และโรคติดเชื้อ นอกจากนี้ คุณสมบัติของมันยังถูกนำมาใช้ในการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพและความเลือกสรรของยา นักวิจัยยังนำไปใช้ในการสังเคราะห์สารประกอบสำหรับกระบวนการค้นพบยา โดยมุ่งหวังที่จะระบุการรักษาใหม่ที่มีโปรไฟล์เภสัชวิทยาที่ดีขึ้น