สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในสาขาเคมียารักษาโรคเป็นสารกลางสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยทำหน้าที่เป็นส่วนประกอบพื้นฐานในการพัฒนายา therapeutic ที่มีศักยภาพ โดยเฉพาะในการออกแบบตัวยับยั้งที่เล็งเป้าไปยังเอนไซม์หรือตัวรับเฉพาะ โครงสร้างของมันมักถูกนำมาใช้ในการสร้างสารประกอบที่มีศักยภาพต้านไวรัส ต้านมะเร็ง หรือต้านการอักเสบ นักวิจัยยังสำรวจการใช้มันในการปรับปรุงคุณสมบัติคล้ายยา เช่น การดูดซึมทางชีวภาพ (bioavailability) และความเสถียรทางเมแทบอลิซึม ระหว่างกระบวนการค้นพบยา นอกจากนี้ ยังอาจถูกนำมาใช้ในงานวิจัยทางวิชาการและอุตสาหกรรมเพื่อศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-ฤทธิ์ (SAR) สำหรับยาใหม่ๆ