สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในสาขาเคมียารักษาโรคเป็นสารกลางสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โครงสร้างที่เป็นเอกลักษณ์ซึ่งประกอบด้วยวงแหวนไพรีดีนและระบบสไปโรไซคลิก ทำให้มีคุณค่าในการพัฒนายา โดยเฉพาะยาที่มุ่งเป้าไปยังโรคทางระบบประสาทและการอักเสบ นักวิจัยมักใช้สารนี้ในการออกแบบตัวยับยั้งหรือตัวปรับเปลี่ยนโมเลกุลขนาดเล็กสำหรับเอนไซม์หรือตัวรับเฉพาะ โดยใช้กรอบทางเคมีเพื่อเพิ่มความสามารถในการจับและความเลือกสรร นอกจากนี้ ยังแสดงศักยภาพในการพัฒนายารักษาใหม่สำหรับภาวะต่างๆ เช่น อาการปวดเรื้อรัง โรคเสื่อมถอยของระบบประสาท และโรคภูมิต้านตนเอง ความยืดหยุ่นในการสังเคราะห์อินทรีย์ยังช่วยให้สามารถปรับแต่งเพิ่มเติม สร้างอนุพันธ์ที่หลากหลายสำหรับการค้นคว้ายาและการปรับปรุงประสิทธิภาพ