สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในการสังเคราะห์อินทรีย์ในฐานะสารตั้งต้นสำคัญในการผลิตยาและสารเคมีเกษตร โครงสร้างของมันซึ่งมีทั้งกลุ่มโบรโมและเมทอกซี่ ทำให้เป็นบล็อกก่อสร้างที่หลากหลายสำหรับการสร้างโมเลกุลที่ซับซ้อนมากขึ้น มันมักถูกใช้ในปฏิกิริยาครอส-คัปเปลิง เช่น ปฏิกิริยาซูซูกิหรือบูชวาลด์-ฮาร์ทวิก เพื่อนำกลุ่มไพรีดินที่ถูกฟังก์ชันนัไลซ์เข้าไปในสารประกอบเป้าหมาย นอกจากนี้ ยังทำหน้าที่เป็นสารตั้งต้นในการพัฒนาโมเลกุลที่มีกิจกรรมทางชีวภาพ รวมถึงยาที่มีศักยภาพในการรักษาโรคทางระบบประสาทหรือยาต้านจุลินทรีย์ บทบาทของมันในเคมีเภสัชกรรมมีความสำคัญเนื่องจากความสามารถในการปรับเปลี่ยนคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ของยาที่เป็นผู้สมัครสุดท้าย