ใช้เป็นสารตั้งต้นในกระบวนการสังเคราะห์ยา โดยเฉพาะในการพัฒนาสารปรับตัวรับอะเซทิลโคลีนนิโคทินิก (nicotinic acetylcholine receptor modulators) มีบทบาทในการผลิตสารประกอบที่ขัดต่อโรคทางระบบประสาท เช่น โรคอัลไซเมอร์และโรคพาร์กินสัน นอกจากนี้ยังถูกนำมาใช้ในการวิจัยยาต้านอาการซึมเศร้าใหม่และสารเสริมสมรรถนะทางความรู้ความเข้าใจ เนื่องจากมีโครงสร้างที่คล้ายคลึงกับโมเลกุลชีวภาพที่ขึ้นอยู่กับไพรีดีน ใช้กันอย่างแพร่หลายในเคมีเภสัชกรรมสำหรับการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและกิจกรรม (structure-activity relationship studies) ที่เกี่ยวข้องกับสารตัวแทนระบบประสาทส่วนกลาง