ใช้ในงานวิจัยเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ตัวยับยั้งปั๊มโปรตอน (PPIs) โดยเฉพาะสำหรับการพัฒนายารักษาแผลในกระเพาะอาหาร โครงสร้างของมันสนับสนุนการยับยั้งการหลั่งกรดในกระเพาะอาหารโดยการกำหนดเป้าหมายไปที่ H+/K+ ATPase ในเยื่อบุกระเพาะอาหาร ใช้กันทั่วไปในการผลิตอนุพันธ์ตัวยับยั้งปั๊มโปรตอนเนื่องจากความสามารถในการเพิ่มความเสถียรทางเมแทบอลิซึมและการดูดซึมทางชีวภาพ นอกจากนี้ยังใช้ในการพัฒนาผู้สมัครยาใหม่สำหรับรักษาโรคกรดไหลย้อน (GERD) และโรคที่เกี่ยวข้องกับกรดอื่นๆ