ใช้เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์ยา โดยเฉพาะในการพัฒนาส่วนประกอบยาที่มีฤทธิ์ (APIs) ที่มุ่งเป้าไปที่ความผิดปกติของระบบประสาทส่วนกลางและยาต้านจุลชีพ โครงสร้างของมันช่วยให้สามารถทำการฟังก์ชันนาไลเซชันแบบเลือกได้ ทำให้มีคุณค่าในการสร้างสารประกอบเฮเทอโรไซคลิกที่ซับซ้อน ใช้กันทั่วไปในปฏิกิริยาครอส-คัปเปลิงและการแทนที่นิวคลีโอฟิลิกเพื่อนำแกนไพรีดีนเข้าไปในโมเลกุลยาที่ใหญ่กว่า นอกจากนี้ยังใช้ในการวิจัยสารเคมีเกษตรสำหรับการออกแบบยาฆ่าแมลงและสารกำจัดวัชพืชชนิดใหม่ เนื่องจากระบบวงแหวนที่ขาดอิเล็กตรอนซึ่งช่วยเพิ่มการจับกับเป้าหมายทางชีวภาพ