ใช้เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ตัวยับยั้งคินาส โดยเฉพาะในการพัฒนายาต้านมะเร็ง โครงสร้างของสารนี้ช่วยให้สามารถดัดแปลงได้อย่างเลือกสรร ทำให้มีคุณค่าในเคมีการแพทย์สำหรับการกำหนดเป้าหมายเส้นทางส่งสัญญาณเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับการเจริญเติบโตของเนื้องอก ใช้กันทั่วไปในสถานที่วิจัยเพื่อออกแบบสารประกอบที่มีประสิทธิภาพและความจำเพาะสูงขึ้นต่อโปรตีนคินาส เช่น BRAF และ JAK นอกจากนี้ยังใช้ในการเตรียมโมเลกุลชีวภาพสำหรับศึกษาความผิดปกติทางระบบประสาท เนื่องจากความสามารถในการผ่านกำแพงเลือด-สมอง