ใช้เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์สารประกอบทางเภสัชกรรม โดยเฉพาะในการพัฒนายับยั้งไคเนสสำหรับการรักษาโรคมะเร็ง ทำหน้าที่เป็นส่วนประกอบพื้นฐานในเคมียารักษาเนื่องจากความสามารถในการเพิ่มความเลือกในการจับและปรับปรุงความเสถียรทางเมแทบอลิซึมในตัวยาที่มีศักยภาพ ใช้กันทั่วไปในการเตรียมอนุพันธ์เบสไพริดีนที่มุ่งเป้าไปยังความผิดปกติทางระบบประสาทและโรคอักเสบ คุณสมบัติโบรโมช่วยให้เกิดปฏิกิริยาครอส-คัปปลิ้งเพิ่มเติม ซึ่งช่วยให้เกิดความหลากหลายทางโครงสร้างในโปรแกรมค้นพบยา โดยทั่วไปใช้ในห้องปฏิบัติการวิจัย ไม่ใช่ผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปเพื่อการค้าหรือการแพทย์