สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักในสาขาเคมีทางการแพทย์ในฐานะตัวกลางสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลที่ออกฤทธิ์ทางชีวภาพต่างๆ มันมักถูกสำรวจสำหรับศักยภาพในการพัฒนายาเพื่อการบำบัด โดยเฉพาะในด้านความผิดปกติของระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) นักวิจัยได้ศึกษาบทบาทของมันในการปรับเปลี่ยนตัวรับหรือเอนไซม์เฉพาะที่เกี่ยวข้องกับภาวะทางระบบประสาท เช่น ความวิตกกังวล ภาวะซึมเศร้า และโรคเสื่อมถอยของระบบประสาท นอกจากนี้ โครงสร้างของมันทำให้เป็นผู้สมัครที่มีคุณค่าในการออกแบบตัวยับยั้งที่มุ่งเป้าไปยังโปรตีนไคเนสเฉพาะ ซึ่งมีความสำคัญในงานวิจัยมะเร็ง การประยุกต์ใช้ของมันขยายไปยังโปรแกรมค้นพบยา ที่ซึ่งมันทำหน้าที่เป็นโครงสร้างพื้นฐานสำหรับการปรับปรุงคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์และเภสัชพลศาสตร์ของยาใหม่