ใช้ในงานวิจัยเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ตัวยับยั้งคินาส โดยเฉพาะในการพัฒนาการบำบัดมะเร็งแบบกำหนดเป้าหมาย โครงสร้างของมันช่วยในการจับกับจุดออกฤทธิ์ของเอนไซม์เฉพาะเจาะจง เพิ่มความเลือกสรรและความแรงในการยับยั้ง นอกจากนี้ยังถูกนำไปใช้ในการออกแบบสารประกอบที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง เนื่องจากมีความสามารถในการผ่านกำแพงเลือด-สมอง ใช้กันอย่างแพร่หลายในเคมียารักษาเพื่อปรับเปลี่ยนโครงสร้างหลัก ส่งเสริมความเสถียรทางเมแทบอลิซึมและการดูดซึมทางชีวภาพ