สารเคมีนี้ถูกนำมาใช้หลัก ๆ ในด้านการวิจัยและพัฒนายาเภสัชกรรม โดยทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพต่าง ๆ โดยเฉพาะสารที่เล็งเป้าไปยังโรคอักเสบและโรคเมแทบอลิซึม โครงสร้างแกนไพราซอลของมันมักถูกนำมาใช้ในการออกแบบตัวยับยั้งเอนไซม์ เช่น ไซโคลออกซิเจเนส (COX) และลิโพออกซิเจเนส (LOX) ซึ่งเกี่ยวข้องกับเส้นทางอักเสบ นอกจากนี้ กลุ่มกรดคาร์บอกซิลิกของมันช่วยให้สามารถปรับแต่งโครงสร้างเพิ่มเติมได้ ทำให้เป็นบล็อกก่อสร้างที่หลากหลายสำหรับยาตัวสมัคร นักวิจัยยังสำรวจศักยภาพของมันในการประยุกต์ใช้ด้านเกษตรเคมี ซึ่งอาจมีส่วนช่วยในการพัฒนายาฆ่าหญ้าคือหรือยาฆ่าแมลงใหม่ ๆ เนื่องจากคุณสมบัติโครงสร้างของมัน