สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในสาขาเคมีทางการแพทย์ในฐานะสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ยาเภสัชกรรมที่ซับซ้อนมากขึ้น โครงสร้างของมันซึ่งมีทั้งกลุ่มเบนซิลคาร์บามอยล์และวงแหวนไพราซอล ทำให้เป็นหน่วยก่อสร้างที่มีคุณค่าสำหรับการพัฒนาสารประกอบที่มีศักยภาพทางชีวภาพ มักถูกใช้ในการออกแบบตัวยับยั้งเอนไซม์ โดยเฉพาะที่กำหนดเป้าหมายไปยังเส้นทางเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบหรือความผิดปกติทางเมแทบอลิซึม นอกจากนี้ กลุ่มกรดคาร์บอกซิลิกช่วยให้สามารถปรับแต่งฟังก์ชันเพิ่มเติมได้ ส่งเสริมให้นักวิจัยสร้างอนุพันธ์ที่มีคุณสมบัติทางเภสัชวิทยาดีขึ้น สารเคมีนี้ยังถูกสำรวจในการพัฒนายารักษาใหม่สำหรับโรคต่าง ๆ เช่น มะเร็ง โรคภูมิต้านตนเอง และโรคติดเชื้อ เนื่องจากศักยภาพในการโต้ตอบกับเป้าหมายทางชีวภาพหลากหลาย