ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะตัวยับยั้งคินาส (kinase inhibitors) แสดงศักยภาพในการพัฒนายาต้านการอักเสบและยาต้านมะเร็ง เนื่องจากความสามารถในการปรับเปลี่ยนเส้นทางส่งสัญญาณ (signaling pathways) ยังถูกนำมาใช้ในการออกแบบตัวยับยั้งเอนไซม์แบบเลือกสรร โดยอาศัยคุณสมบัติการจับไฮโดรเจนบอนด์และการซ้อนตัวของวงแหวนอะโรมาติกสำหรับการจับกับเป้าหมาย พบการใช้งานทั่วไปในขั้นตอนเริ่มต้นของการค้นพบยาเพื่อปรับปรุงสารนำ (lead compounds) ให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้นและความเสถียรทางเมแทบอลิซึมดีขึ้น