สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในสาขาเคมีทางการแพทย์และการวิจัยเภสัชกรรม โดยทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลที่มีกิจกรรมทางชีวภาพหลากหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งสารที่มุ่งเป้าไปยังโรคทางระบบประสาทและจิตเวช โครงสร้างของมันมักถูกนำรวมเข้าไปในสารประกอบที่ออกแบบมาเพื่อโต้ตอบกับตัวรับเฉพาะในสมอง เช่น ตัวรับแคนนาบินอยด์หรือตัวรับเซโรโทนิน ทำให้มีคุณค่าต่อการพัฒนายารักษาที่มีศักยภาพสำหรับภาวะต่างๆ เช่น ความวิตกกังวล ภาวะซึมเศร้า และอาการปวดเรื้อรัง นอกจากนี้ แกนไพราซอลของมันยังถูกสำรวจอย่างกว้างขวางในการออกแบบตัวยับยั้งเอนไซม์ ซึ่งมีส่วนช่วยในการค้นพบยารักษาโรคเมแทบอลิซึมและโรคอักเสบ