สารเคมีนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในการสังเคราะห์อินทรีย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นสารตั้งต้นที่อเนกประสงค์ในการพัฒนาสารประกอบทางเภสัชกรรม โครงสร้างของมันซึ่งมีทั้งกลุ่มไอโอโดและอะมีนที่ได้รับการป้องกัน ทำให้มีคุณค่าสำหรับการปรับฟังก์ชันเพิ่มเติมผ่านปฏิกิริยาครอส-คัปเปลิง เช่น การจับคู่แบบซูซูกิหรือโซโนกาชิรา ปฏิกิริยาเหล่านี้ช่วยให้สามารถสร้างโมเลกุลที่ซับซ้อน ซึ่งมักมุ่งเป้าไปยังสารประกอบที่มีกิจกรรมทางชีวภาพหรือผู้สมัครยา นอกจากนี้ กลุ่มป้องกันเทอร์ต-บิวทิลออกซีคาร์บอนิล (Boc) ช่วยให้การถอดป้องกันแบบเลือกได้ ซึ่งอำนวยความสะดวกในการสังเคราะห์อนุพันธ์พิรโรโลไพราซอล ซึ่งเป็นโครงสร้างย่อยที่พบบ่อยในเคมีทางการแพทย์ การประยุกต์ใช้ของมันมีความเกี่ยวข้องเป็นพิเศษในการออกแบบตัวยับยั้งไคเนสและตัวแทนบำบัดอื่นๆ