ใช้หลักๆ ในอุตสาหกรรมยาเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์อนุพันธ์ไซแธนีน สารประกอบนี้มีบทบาทในการพัฒนายาที่กำหนดเป้าหมายโรคทางเดินหายใจ เช่น หอบหืดและโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง (COPD) โครงสร้างของมันสนับสนุนการสร้างยาขยายหลอดลมที่ช่วยผ่อนคลายและเปิดทางเดินอากาศในปอด นอกจากนี้ ยังถูกสำรวจสำหรับใช้ในยาต้านอักเสบและยาปกป้องระบบประสาท เนื่องจากความสามารถในการโต้ตอบกับตัวรับอะดีโนซีนในระบบประสาทส่วนกลาง การดัดแปลงด้วยกลุ่มไทออกโซช่วยเพิ่มความเสถียรทางเมแทบอลิซึม ทำให้มีคุณค่าในการปรับปรุงครึ่งชีวิตของยาและประสิทธิภาพ