เปปไทด์โปรตีนถั่วได้มาจากการไฮโดรไลซิสด้วยเอนไซม์ของโปรตีนถั่ว ซึ่งเป็นแหล่งโปรตีนจากพืชที่ได้จากถั่วเหลือง (Pisum sativum) เปปไทด์เหล่านี้ได้รับการศึกษาถึงประโยชน์ต่อสุขภาพที่อาจเกิดขึ้น และการวิจัยได้เปิดเผยข้อดีหลายประการ:
คุณสมบัติต้านอนุมูลอิสระ: พบว่าเปปไทด์โปรตีนถั่วมีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ ซึ่งสามารถช่วยต่อต้านอนุมูลอิสระที่เป็นอันตรายในร่างกาย และป้องกันโรคที่เกี่ยวข้องกับความเครียดจากปฏิกิริยาออกซิเดชั่น เช่น ความผิดปกติของระบบหัวใจและหลอดเลือด มะเร็ง และสภาวะความเสื่อมของระบบประสาท
ผลลดความดันโลหิต: มีรายงานว่าเปปไทด์โปรตีนถั่วบางชนิดมีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ที่แปลงหลอดเลือด (angiotensin-converting enzyme - ACE) ซึ่งสามารถช่วยควบคุมระดับความดันโลหิตได้ สารยับยั้ง ACE มักใช้ในการรักษาความดันโลหิตสูง
ฤทธิ์ต้านจุลชีพ: เปปไทด์โปรตีนถั่วบางชนิดได้แสดงให้เห็นคุณสมบัติในการต้านจุลชีพต่อแบคทีเรียสายพันธุ์ต่างๆ รวมถึงเชื้อโรคที่เกิดจากอาหาร เช่น Listeria monocytogenes และ Staphylococcus aureus คุณสมบัตินี้อาจนำไปใช้ในการถนอมอาหารและการใช้งานทางเภสัชกรรม
การควบคุมการเผาผลาญกลูโคส: การศึกษาพบว่าเปปไทด์โปรตีนถั่วอาจมีผลดีต่อการเผาผลาญกลูโคสโดยการปรับปรุงความไวของอินซูลินและการดูดซึมกลูโคสจากเซลล์ สิ่งนี้อาจเป็นประโยชน์สำหรับผู้ป่วยโรคเบาหวานหรือมีความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะนี้
ความอิ่มและการควบคุมน้ำหนัก: เปปไทด์โปรตีนถั่วมีความเกี่ยวข้องกับความรู้สึกอิ่ม (ความอิ่ม) ที่เพิ่มขึ้น และอาจช่วยในการควบคุมน้ำหนักโดยส่งเสริมความรู้สึกอิ่มและลดปริมาณแคลอรี่
การย่อยได้และการดูดซึม: เมื่อเปรียบเทียบกับโปรตีนถั่วที่ไม่บุบสลาย โดยทั่วไปเปปไทด์โปรตีนถั่วจะถูกดูดซึมและดูดซึมได้ง่ายกว่า เนื่องจากมีขนาดเล็กกว่าและต้องการการย่อยโดยเอนไซม์ของร่างกายน้อยกว่า
