สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักในการวิจัยทางชีวเคมีในฐานะตัวยับยั้งที่แรงและเลือกสรรต่อไอโซฟอร์มของโปรตีนไคเนสซี (PKC) โดยเฉพาะ มันมีประสิทธิภาพสูงในการศึกษาบทบาทของ PKC ในเส้นทางการส่งสัญญาณของเซลล์ ซึ่งช่วยในการทำความเข้าใจกระบวนการเช่นการเพิ่มจำนวนเซลล์ การแยกตัว และการตายของเซลล์แบบอัปอพโทซิส นักวิจัยใช้มันเพื่อตรวจสอบศักยภาพทาง درمانیของการยับยั้ง PKC ในโรคต่าง ๆ เช่น มะเร็ง โรคหัวใจและหลอดเลือด และภาวะอักเสบ ความจำเพาะของมันทำให้เป็นเครื่องมือที่มีคุณค่าต่อการชี้แจงกลไกของเส้นทางที่เกี่ยวข้องกับ PKC ทั้งในสถานะปกติและพยาธิสภาพ