ใช้เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบทางเภสัชกรรม โดยเฉพาะในการพัฒนาส่วนประกอบยาสำคัญ (APIs) ที่ขัดต่อโรคระบบประสาทส่วนกลางและโรคเมแทบอลิซึม โครงสร้างของมันช่วยให้สามารถทำการฟังก์ชันนาไลเซชันได้ง่าย ทำให้มีคุณค่าในเคมียารักษาโรคสำหรับการสร้างโมเลกุลที่ซับซ้อนขึ้นอยู่กับพิเพอริดีน มักใช้ในสถานที่วิจัยสำหรับการสร้างยารักษาใหม่เนื่องจากมีกลุ่มฟังก์ชันที่ทำปฏิกิริยาได้—หมู่ไซยาโนและคาร์บอนิล—ซึ่งอำนวยความสะดวกในการแปลงเคมีเพิ่มเติม นอกจากนี้ยังใช้ในการเตรียมตัวยับยั้งคินาสและตัวปรับตัวรับในโปรแกรมค้นพบยาก่อนคลินิก